Bu yağmur, bu gri gökyüzü, 

Geçenlerin kasvetli yüzlerinden bile gri. 

Ve ruhumun coşması halinde bağırabilirim: 

Bu şehrin manevi havasını seviyorum! 

İçinde tarih yaşanmış ve yaşatılmış, 

Parlak kaderleri ve günleri ona gülümsüyor. 

Ve tabii ki, sadece burada çok pırıl pırıl 

Biraz uykulu Neva'nın pürüzsüzlüğü. 

Bu şehir her zaman uyanmaya yardım eder, 

Okuduğu günlerin tüm hatalarını anlamak için. 

Ve birinin tekrar uyanmasına yardım edecektir. 

Ama, birisi tekrar insanların akışında boğulacak.

Ama sen yoksun ortalıkta, 
Hem bu Eylül'de 
Hem Mayıs'ta, 
Yazmayı unutma bana 
Garip kelimelerinle. 
Hep gülümserim onlara 
Biliyorsun, 
Tamamen kaybolan kelimeler, 
Kimsenin kimseye yazmadığı 
Zamanla eriyip kaybolan, 
Sonbahar damlaları içinde yağmurun. 
Ama sen yoksun ortalıkta, 
Bana söz ver. 
Bu Eylül ayında kalacağına söz ver.

İnsanları sevmeyi bıraktım
İnsanlarsa beni sevmeye başladı
Gariplik ise burada
Yüreğimde kopan bir fırtına
Komik kedi videosu gibi
Herkes seni hatırlar
Ve herkes görmek ister
Bir gurur duygusu oluşur
Ürperti oluşturur vücutta
Güçlü olduğunu düşünürsün
Boğazında bir düğüm hissedene kadar 

Gidenlerin geri dönmediğini biliyor musun?

Boğazına bir düğüm oturuyor ve gitmiyor mu?

Sabahları kalkıyorsun yataktan uykusuz, düşünceli

Daha fazla bekleyemez, endişe edemezdin.

Gidenlerin geri dönmediğini biliyor musun?

Yaşayabiliyor, nefes alabiliyor, unutabiliyor musun?

Gözlerindeki yaşlar ömründen bir asır alıyor.

Ve fark ediyorsun ki hiçbir kuvvet unutturamayacak onu.

Gidenlerin geri dönmediğini gerçeğini düşün.

Giden yazamaz, arayamaz, endişe edemez.

Ve asla... Ve asla ona dokunamayacaksın...

Düşünsene, seni ondan başka böyle kim sevebilir?

Karşılaşmadığımız bu sonbaharda, 

Kasım'ın güneşli günlerinin sonuncusu ol. 

Beklemeyi asla bırakmayacağım, 

sadece sonbaharda değil.

Saksılardaki çiçeklerin açtığı gibi,

Bahar mı değil mi bilmiyorum.

Sadece vaktimin geldiğini sanıp

Bir sardunyaya özeniyorum.

Bahar ise gelmedi biliyorum. 

Bana hayatından vakit ayırma,

Sorular da sormayasın sakın!

Sadık ve sevgi dolu gözlerinle,

Ellerinde incinmek istemiyorum.

Sen beni gururlu sanıyorsun.

Lütfen git, arkadaş bile değiliz.

Gurur duymuyorum, üzülüyorum.

Bu yüzden kafam yere bakıyor...